'Waar weerstand zit, zit groei'

Van verpleegkundige naar behandelaar

Sheila begon haar loopbaan bij Brijder op de Detox kliniek in Hoofddorp, waar ze drie jaar als verpleegkundige werkte en tegelijkertijd haar opleiding SPH met afstudeerrichting GGZ Agoog afrondde. Daarna stroomde ze door naar Triora, eerst als verpleegkundige in het klinisch team en werkt hier inmiddels als behandelaar. ‘Ik ben er heel blij mee dat ik die doorstroom heb kunnen maken,’ vertelt Sheila. ‘Het heeft me de kans gegeven om dichter bij mensen te staan en te onderzoeken naar wat hen drijft en waar ze tegenaan lopen.’

In haar huidige rol als behandelaar begeleidt Sheila cliënten intensief door hun behandeltraject van zeven á acht weken. ‘Het eerste gesprek gaat echt over kennismaken en een band opbouwen,’ vertelt ze. ‘Ik deel ook wat over mezelf, zodat iemand weet wie ik ben. Dat wordt altijd gewaardeerd, het helpt om het vertrouwen op te bouwen.’ Ze bespreekt met cliënten wat hun doelen zijn, onderzoekt de achterliggende oorzaken van hun verslaving en stemt de behandeling af op hun persoonlijke situatie. Daarbij hoort ook het organiseren van vervolgzorg en veilige woonomstandigheden, zoals bijvoorbeeld doorverwijzen naar een safehouse.

In de praktijk merkt Sheila een opvallend verschil met haar studies SPH en verpleegkunde: ‘Op school leer je vooral afstand bewaren,’ legt Sheila uit. ‘In de praktijk bij Triora ontdekte ik dat je juist dichtbij mag staan, dat het open opstellen de band met cliënten versterkt en dat je daarmee echt iets kunt betekenen. Dat is zo anders dan ik van te voren had gedacht. Hier ontwikkel je als behandelaar je eigen stijl, iets wat je van tevoren niet uit boeken kunt leren.’

Doorbraken en trotsmomenten

De keuze voor het werken in de verslavingszorg is voor Sheila persoonlijk. ‘Mijn moeder is verslaafd, dus ik heb de gevolgen van dichtbij meegemaakt. Gelukkig is ze nu negen maanden in herstel,’ vertelt Sheila. ‘Ik wilde graag anderen helpen als ik niet kon helpen in mijn eigen situatie. Wat me vooral aantrekt in dit werk, is het onderzoeken van waarom iemand verslaafd raakt. Het is geen keuze, het overkomt je. Ik vind het interessant om de levensverhalen van mensen te horen en te zien hoe gebeurtenissen uit het verleden hun keuzes hebben beïnvloed.’

Sheila ziet vaak hoe diepgewortelde patronen en perfectionisme een rol spelen in verslavingen. ‘Veel mensen zijn vanaf jongs af aan gewend om te presteren en hun gevoelens weg te stoppen. Hier leren ze juist hun grenzen aan te geven en te voelen wat er gebeurt in hun emoties. Als iemand zich kwetsbaar durft op te stellen en ik merk dat ze daar met mij open over kunnen zijn, voelt dat echt als een overwinning.’

Door goed door te vragen bij cliënten ontdek je vaak wat hen triggert in hun gedrag of in hun contact met anderen. Sheila legt uit: ‘Je gaat eigenlijk op zoek naar wat iemand raakt, waar dat vandaan komt en hoe dat zich herhaalt in het hier en nu. Vaak blijkt dat de kern van bepaalde reacties teruggaat naar ervaringen uit het verleden die jarenlang zijn weggestopt of verdoofd.’

Ze merkt dat er nog veel vooroordelen bestaan over mensen met een verslaving. ‘Mensen denken vaak dat het hun eigen schuld is, dat ze er zelf voor kiezen. Maar dat is absoluut niet zo. Iedereen kan ermee te maken krijgen, ongeacht opleiding, achtergrond of status.’

Advies voor nieuwe collega’s

Voor wie een carrière in de verslavingszorg overweegt, vertelt Sheila: ‘Wees bereid om veel over jezelf te leren. Het is spannend en uitdagend, maar ook ontzettend waardevol. Je moet stevig in je schoenen staan, eerlijk zijn en goed kunnen luisteren zonder meteen te oordelen. Wat ook heel belangrijk is dat jezelf kan zijn, want de oprechte verbinding met cliënten is wat dit werk zo bijzonder maakt.’

De verslavingszorg is een van de leukste doelgroepen om mee te werken, vindt Sheila: ‘Met je eigen ervaringen kun je echt iets betekenen voor anderen en dat geeft zo veel voldoening!’