+31 (0)88 358 37 41
'Het is ook wel dat ik het zelf ook niet meer kan voorstellen dat ik dat was'

Wijntje: ik ben niet de enige

'Via hem kwam ik ook aan mijn drugs. En hij zei op een gegeven moment: “Je moet echt stoppen, want je gebruikt zoveel. Je raakt de controle kwijt, dus stop er nou mee.'

'Dat was de naarste tijd eigenlijk. Juist doordat ik toen wilde gaan stoppen. Of nou ja, voor hem wilde gaan stoppen, omdat hij dat wilde. En dat lukte niet'. Wijntje is twee keer opgenomen geweest in de kliniek.

Wijntje over haar drugsverslaving

Niet in de gelegenheid de video te bekijken? Hieronder staat de tekst.

Wijntje: Eigenlijk vanaf het moment dat ik mijn werkende carrière begon ben ik aan de drugs gegaan. En eerst alleen de weekenden of tenminste, de harddrugs dan alleen in de weekenden. Ik heb geen hbo-opleiding gedaan of een universitaire opleiding terwijl, dat had ik best gekund. Maar ik had zo een haast om volwassen te worden en in die drugwereld ook dat ik –

Ik was inmiddels (van kwaad tot erger) uiteindelijk het meisje van een dealer geworden. Ik werkt ook voor hem als chauffeur. Hielp hem met het opzetten van wiettuinen en de administratie voor zijn nep BV’s. Dus ik zat er heel diep in inmiddels.

Via hem kwam ik ook aan mijn drugs. En hij zei op een gegeven moment: “Je moet echt stoppen, want je gebruikt zoveel. Je raakt de controle kwijt, dus stop er nou mee.”

En toen was het voor het eerst dat ik het echt wilde. Dat ik het probeerde en dat het niet lukte. Dan hield ik dat even twee dagen vol misschien, nog niet eens. En dan waren er ook al weer mensen die me dan wat aanboden waardoor ik dan toch weer wat nam. En dan wilde ik daarna meer en dan wilden ze me niet geven. Dan ging ik bij anderen weer bietsen. Dan kwam hij daarachter en dan werd hij weer kwaad. Nou, dat kwam in een heel naar cirkeltje terecht.

Of dat er een ander dealertje belde die dan bij mij net weer wegging en dan kwam hij aan. En dan pakte hij mijn drugs af. Dus dat was een hele nare periode dat ik –

Dat was de naarste tijd eigenlijk. Juist doordat ik toen wilde gaan stoppen. Of nou ja, voor hem wilde gaan stoppen, omdat hij dat wilde. En dat lukte niet.

De eerste keer dat ik het me liet opnemen was ik eigenlijk op de vlucht voor mijn leven. En de tweede keer dat ik me liet opnemen was omdat ik niet meer het leven – Ik wilde niet meer terug daarheen. En ik wilde echt nu voor mezelf een ander leven en van de drugs af.

Wat mijn valkuil was, was dat ik dacht: ik weet alles al. Maar ja, ondertussen was ik nog steeds niet clean. Dus blijkbaar wist ik het toch niet. Het was confronterend om het echt toe te geven dat ik het gewoon niet voor elkaar kreeg. En dat gevoel overheerst.

Ik was eerst dan nog in de detox. Een paar dagen voordat ik dan uiteindelijk de kliniek inkwam. Dus dan is al het ergste – Het randje was er al een beetje af.

Maar toch, je komt dan in zo een kliniek met allemaal vreemden van allerlei verschillende afkomsten en verschillende middelen. En daar dan je plekje weer in zien te vinden, terwijl ik me een soort open wond voelde van alle oordelen, meningen, pijn en verdriet. En dan met allemaal mensen die zich zo voelen, dat is heftig. En geen drugs om het te verdoven.

Nou ja, kijk, je leert meteen wel in zo een kliniek weer de richting normale sociale omgangsvormen. Ik weet nog dat ik in de eerste week of zo: ik had een verzoek had ingediend of ik ergens heen mocht en dat werd afgewezen. Ik kreeg gewoon een paniekaanval en hyperventilatie, omdat iets niet zo ging als dat ik had verwacht. Dat soort dingen: ermee om leren gaan dat dingen niet altijd zo gaan zoals je wil. En hoe dan daarmee om te gaan, met die teleurstellingen.

Maar ook, we gingen daar weer een normaal ritme. Want je staat op tijd op en je eet drie keer per dag. En je gaat weer een normale tijd naar bed. Gewoon hele basic dingen die ik niet meer – Je eigen eten koken, je was doen en voor jezelf zorgen.

En omgangsvormen en hulp vragen. Het niet meer alleen hoeven doen. Daar juist leren: een ander, die is al zeven weken clean en ik een week. Maar eens vragen aan die hoe die dat dan doet en dat dan ook proberen.
En weer openstaan voor de suggesties en de ervaringen van anderen om daarvan te leren. Dat was ook echt het hele fijne van in de kliniek zijn, dat ik leerde dat ik echt niet de enige was. En dat is denk ik echt de kracht van zo een opname: er zijn meer idioten zoals ik. Dat is echt –

Op een gegeven moment was mijn moeder geopereerd aan haar heup en toen zou mijn vader er een paar dagen niet zijn. En toen heb ik voorgesteld dat ik er dan zou komen om voor haar te zorgen. Dat is echt zo een moment geweest dat ze dachten: ja, dat is oké. Terwijl, twee jaar daarvoor namen ze hun portemonnee mee naar bed als ik in huis was. En nu was het oké dat mijn moeder slecht ter been was en dat ik dan voor haar kwam zorgen.

En dat is met meer dingen geweest: dat zij op vakantie gingen en dat ze mij op het huis lieten passen. En zo is dat heel langzaam … Kleine beetjes is dat veranderd dat ik inmiddels –

Mijn moeder en ik, we delen alles met elkaar. Ik ben er ook voor haar om naar haar problemen te luisteren. En we zijn samen op vakantie geweest. En ook met mijn stiefvader dat ik met hem gewoon een leuke uitwisseling heb.

En zelfs mijn zusje, inmiddels (dat is echt iets van het laatste jaar) me weer toelaat en inmiddels ook haar achterdocht kwijt is. Zeker omdat ik ook een keer ben teruggevallen na een jaar clean zijn, dat zij op een gegeven moment zoiets had van: ja doei, ik heb mijn eigen leven en ik vertrouw jou gewoon niet. Punt. 
Ik heb voor het eerst echt gerealiseerd hoe pijnlijk en hoeveel verdriet ik mijn familie heb aangedaan toen een van mijn vrienden met wie ik in de kliniek had gezeten terugviel en er niet uitkwam. En toen pas heb ik echt gezien … Want ik wilde hem zo graag helpen. Ik wilde zo graag …

En ik heb daar ook heel erg mijn best op gedaan, en met anderen hem in de kliniek gekregen, hem in de detox gekregen. Hem opgehaald en bij hem geweest. En ja, inmiddels (twee jaar geleden) heeft hij een eind aan zijn leven gemaakt.

Nou, daar waren we met (ook) mensen uit de kliniek weer op zijn crematie. Ja, dat verdriet van die familie (en ook mijn verdriet), omdat je zo graag iemand wil helpen en het niet kan. Dat is voor het eerst voor mij geweest dat ik echt snapte of, een idee kreeg, want echt snappen … Ik bedoel, ik heb het zelf niet meegemaakt. Dus het is nog steeds een idee hebben van hoeveel pijn en hoeveel verdriet ik mijn familie heb aangedaan.

Het is ook wel dat ik het zelf ook niet meer kan voorstellen dat ik dat was. Dat zo een ander iemand. Ik ben nu zo anders. En ja, dat … Waanzin. Dat is echte heel naar wat drugs met mensen doet en met families. Iedereen is machteloos bij verslaving. Ja.

Iedereen is machteloos bij verslaving

Na Wijntje's opname in de kliniek is haar band met haar familie sterk verbeterd. Wijntje merkt dat het vertrouwen in haar is terug gekomen. 'Twee jaar daarvoor namen ze hun portemonnee nog mee naar bed als ik in huis was en nu was het dan oké dat mijn moeder slecht ter been was en ik dan voor haar kwam zorgen'. Door de terugval van een vriend uit de kliniek is Wijntje pas echt gaan zien hoe veel pijn en verdriet zij haar familie heeft aan gedaan. 'Het is echt heel naar wat drugs met mensen doet én met families. Iedereen is machteloos bij verslaving'. Triora biedt hulp voor partners en familie van verslaafden. 


'Ik was alleen maar aan het zorgen, dat het huishouden liep, dat het eten op tafel stond en dat niemand doorhad dat er iets speelde.'

- Manon

Lees mijn verhaal
‘Iedere dag weer besef ik dat ik een gezegend mens ben, zowel in mijn werk als in mijn privé leven.’

- Michel

Bekijk mijn verhaal
'Ik ben er weer. Ik doe weer mee. En dat is het grootste cadeau wat ik eigenlijk mezelf heb kunnen geven.'

- Toos

Bekijk mijn verhaal


'8.5 tevredenheid'

- Onze patiënten op

Zorgkaart Nederland

Ik wil teruggebeld worden

* Verplichte velden
Uw aanvraag wordt verstuurd.

Triora model

De verslavingszorg van Triora is een van meest succesvolle behandelingen voor verslaving. Ons unieke Triora model richt zich op lichamelijk, geestelijk en sociaal herstel. We besteden ook veel aandacht aan zingeving en spiritualiteit. Wij helpen mensen op weg naar een prettig en zinvol leven zonder gebruik van verslavende middelen. U bent zelf degene die de keuzes maakt.

Triora model
  • 97% van onze voormalige patiënten beveelt ons aan
  • Nauwelijks wachttijden
  • Dichtbij huis in een rustige bosrijke omgeving