7 februari 2020: Triora bestaat 17 jaar!

17 jaar Triora

Vandaag, 7 februari 2020, bestaat Triora 17 jaar. Sinds de oprichting in  2003 is er veel veranderd. Triora is uitgegroeid van 6 collega’s naar meer dan 50, de bedden mochten groeien van 8 naar 41 en Triora heeft sinds die tijd al veel mensen weten te helpen met hun verslaving. Een aantal van onze collega’s delen hun leukste, mooiste en grappigste herinneringen van de afgelopen 17 jaar.

De leukste herinnering is de oplevering geweest van de kliniek! Daarvoor samen met collega’s een leuke avond met muziek en lekker eten. En dan ook echt zelf een nacht geslapen in de kliniek.. Super leuk! En toen we de volgende ochtend vertrokken voor een wandeling en compleet verdwaalde hahaha. Uiteindelijk waren we nog net op tijd terug voor het ontbijt! Ilona Devies, secretaresse Triora

17 jaar Triora

Mooiste herinnering – dat ik 9 oktober 2009 via de Brijder, bij Triora (destijds Mirage) kwam en ik helemaal niet wist wat mij te wachten stond, nooit gehoord van de filosofie van de zelfhulp. Deze opname is de beste beslissing geweest in mijn leven. Vanaf die tijd clean en sober. Met dank aan iedereen die mij hierin gesteund hebben. Trynke Brouwer, verpleegkundige Triora

Op mijn eerste werkdag als verslavingsarts op Triora was ik als enige nog in het pand aanwezig, dit speelt rond 2011. Ik hoorde water stromen en dacht dat dat waarschijnlijk wel normaal zou zijn. Heb daarom rustig mijn werk afgemaakt en ben toen ik wegging toch nog even boven wezen kijken: bleek er een overstroming op de eerste verdieping te zijn ten gevolge van een reparatie die de dag daarvoor was verricht! Ik heb de veiligheidsdienst gebeld, waardoor er een spoedreparatie op gang kwam. Ik ontving die werklui en de baas foeterde zijn medewerker uit dat hij “die verdomde afsluiter niet goed had aangedraaid”. De dag daarop bleek dat ik het pand voorgoed van waterschade had behoed. Michiel Eberson, verslavingsarts Triora

Ons werd gevraagd om een leuke herinnering aan Triora op te schrijven voor het 17-jarig bestaan. Ik werk hier nu ruim een jaar en ik kan niet anders zeggen dan dat elke dag een mooie herinnering is. Hoe hier gewerkt wordt, door medewerkers en patiënten, de vriendelijke en respectvolle sfeer, de motivatie, maar ook het gebouw en de ligging middenin het bos. Elke dag fiets ik vanuit Scheveningen door de duinen naar dit paradijs, waar nieuwe levens beginnen en ik voel me bevoorrecht dat ik daaraan een bijdrage kan leveren. Philip Kroonenberg, psychotherapeut Triora​

Mijn leukste herinnering aan Triora, is een herinnering die ieder jaar terugkeert. De jaarlijkse reünie is mijn meest favoriete Triora moment in het jaar! De reünie is niet alleen een feestje voor onze herstellende patiënten, maar ook voor ons als team. Het is ieder jaar weer een moment om stil te staan bij waarvoor wij ons dagelijks inzetten en weerspiegelt precies waar Triora voor staat. Sarissa van der Velden, communicatieadviseur Triora

Reünie 2019

Ik vond het helemaal fantastisch dat ik op mijn eerste werkdag een bos bloemen kreeg. Enkele weken later zwom ik met een aantal collega’s in de zee en zag ik met stomme verbazing hoe regiebehandelaar Michiel een kom met meelwormen in razend tempo verorberde tijdens de teamdag. Toen wist ik, ik zit hier goed! Lars Bieze, behandelaar Triora​

Een van mijn mooiere herinneringen bij Triora is geweest om samen met collega’s Constant, Stella en Sarissa Triora internationaal op de kaart te zetten bij de ICAAD Conventie in London. We hebben toen heel goed de sfeer van onze kliniek, behandeling en bejegening kunnen vertalen in onze stand. Constant heeft vervolgens een presentatie gegeven over ADHD en verslaving, welke heel goed ontvangen werd. Echt een moment om heel trots op te zijn en om vaak aan terug te denken. Een ander mooi moment was tijdens de teamdag van 2019, waarvoor ik een digitale quiz had gemaakt. Hierin bleek ik onbewust van drie collega’s geraden te hebben dat zij in verwachting waren. Daarnaast was de reactie van het team op het nieuws dat Fabienne zwanger bleek onbetaalbaar. Kevin Römer, projectmanager Triora​

De verhuisdag naar de kliniek. Het afscheid nemen van de huisjes en toen met alle patienten met koffers en al in een soort stoet naar de nieuwe kliniek zijn gelopen. Dat was heel bijzonder om mee te maken. Stella van Meegen, behandelaar Triora​

Mijn eerste kennismaking met Mirage/Triora was in 2010. Toen werd ik opgenomen voor mijn alcohol en drugs verslaving. Mirage was als een warm bad. Ik voelde mij er erg veilig en op mijn gemak. Daarbij gaf het mij veel hoop om opgenomen te zijn met andere verslaafde en mede behandeld te worden door ervaringsdeskundige. In 2017 ben ik weer terug gekeerd naar Mirage wat toen al Triora heette. Dit keer niet als patiënt, maar als medewerker. Sindsdien werk ik met heel veel liefde, plezier en passie op deze inspirerende plek. Marjolijn Burema, behandelaar Triora  

In de begintijd van het toenmalige Mirage hadden we ook wel eens een teamdag met sportactiviteiten. Zo gingen we een keer kanoën in zee bij Monster. Je kon in een open of gesloten kano zitten en ik dacht wat overmoedig::” Die gesloten kano’s zijn wat stoerder.” Ik kreeg een korte instructie wat ik moest doen als ik óm zou slaan. Dan moest ik aan het voorste touw trekken, waardoor je los kwam. De begeleiders zouden wel in de buurt zijn om evt. te helpen. Ik zat lekker te kanoën en ging sneller dan de rest. Ik dacht: “Ik ga echt niet omslaan.” Het voor mij onverwachte gebeurde: Ik sloeg om.. En geen touw te vinden. Met veel kracht kon ik vastzittend in de kano deze weer een beetje terugdraaien, waardoor ik met m’n hoofd boven water kwam, maar de kano liep vol en trok me steeds weer naar beneden. Er was geen begeleider in de buurt te zien. Ik zag alleen Bert in de verte op de kant staan met een fotocamera. Ik werd steeds vaker onder water getrokken en raakte in paniek. Ik riep “HELP!” Maar niemand hoorde mij. Steeds korter kon ik even naar adem happen om dan weer ondersteboven te gaan. Dit ging ik niet volhouden, want het kostte steeds meer kracht om m’n hoofd boven water te houden. Kennelijk bezit ieder mens een soort oerkracht, die in geval van nood dan vrijkomt. Met een enorme schreeuw onder water wurmde ik me los uit deze beknelde toestand. Ik kwam uit zee en op de kant leek het alsof er niets gebeurd was. Niemand had het echt gezien, alleen de camera van Bert.. ;-). Bart Heidema, behandelaar en systeemtherapeut Triora

17 jaar Triora



Triora model

De verslavingszorg van Triora is een van meest succesvolle behandelingen voor verslaving. Ons unieke Triora model richt zich op lichamelijk, geestelijk en sociaal herstel. We besteden ook veel aandacht aan zingeving en spiritualiteit. Wij helpen mensen op weg naar een prettig en zinvol leven zonder gebruik van verslavende middelen. U bent zelf degene die de keuzes maakt.

Triora model
  • 97% van onze voormalige patiënten beveelt ons aan
  • Nauwelijks wachttijden
  • Hulp voor iedereen met een verslavingsprobleem